|
|
Wędrówki
 „Tylko na pieszo można cieszyć się pięknem natury!” – tak powiadał baron von Knigge swojego czasu w 18. wieku. A że miał rację, potwierdza ciągle rosnący popyt za urlopami wędrowniczymi. Aby zwiedzić ojczyznę poprzez wędrowanie potrzeba przede wszystkim trochę czasu i radości. Jedno i drugie połaczyło się dopiero pod koniec 19. wieku. Masy turystyczne zaczeły dopiero po 1850 roku żądać uporządkowanych szlaków turystycznych, około 1880 roku zaczeły tworzyć się pierwsze stowarzyszenia (miłośnicy przyrody, stowarzyszenie Karkonoskie) a w regionie Zgorzelca (Görlitz) ukazał się ok. 1930 roku pierwszy godny wzmianki drukowany przewodnik wycieczkowy. Górne Łużyce słyną ze swoich regionów do wędrowania. Wiele szlaków turystycznych zostało opisanych i ważnym celą wędrówek zostały nadane nazwy. W górach Górnych Łużyc oraz w Górach Żytawskich miłośnicy wędrowania o każdej porze roku znajdą dla siebie wycieczki całodniowe.
 Niezwykłym dniem wędrówki został otwarty w maju 2000 roku „but Górnych Łużyc”. Przez cały region przebiega ponad 300 km szlaków turystycznych, które łączą się z mniejszymi i większymi drogami regionu w wielką sieć szlaków wędrowniczych.
 W przytulnych schroniskach turystycznych i gospodach wzdłuż szlaków turystycznych wędrowicze zostaną dobrze zaopatrzeni. Na ścieszkach przyrodniczych, jak np. na ścieszce Lausche-Hochmoor poniżej Lużu można jednocześnie się czegos nowego nauczyć. Wyjątkową ofertą jest „wędrowanie bez bagażu” na szlaku górskim Górnych Łużyc – podbiją Państwo najwyższe i najpopularniejsze szczyty Gór Żytawskich. Mająca 793 metry nad poziomem morza, góra Luż zaliczana jest do liderów, zaraz za nią jest góra Hochwald w Oybinie.
|
